Nureddin Şirin

Bismillah!

İki gündür göz ucu ile seyrine daldığım ve altına yorum düşme düşüncesinde olmadığım islami camianın iki değerli değeri olan sitelern suriye üzerinden tartışmasını seyrediyoruz. Olsun bu Pazar düşünce pazarı almakta, satmakta var. Alıcı neyi alacağını bilir elbet.

Ama hakeret ve can yakıcı iftiraya varan sözlerin ardı umarım uzamaz…

Bu yazıya yorumum sadece alt bölüme olacak. Suriye konusunda artık düşünceler ve saflar netleşmiş durumdadır, bu harp düzeninde canı yanan mazlumların ecrini Allah verecektir. Zalimlerin yeri ise cehennemdir.

Evet, Nureddin Şirin azıcık kendinden bahsetmiş, şık gibi durmuyor ama bu yorumu yayınlamasını rica ediyorum kendisinden…

Ben de kendini anlattığı yerlere ek yapıp bazı gerçekleri onun anlatmasının belki doğru olmadığı yerde benim dilimden dinlemizi isteyeceğim.

Bahsettiği gibi Sincan olaylarının ardından nerede ise bütün mahkeme sürecini salondan takip ettiğim Kudüs gecesi davasında yargılanan ve bir o kadar avukatın hazır bulunduğu bir salondan ben de bazı şeyler aktarayım ki şahit isteyen varsa bulsun.

Dava sürecinde, Nureddin abinin korsan sunumlarını, salondan bu sunumlara destek tepkilerini. Tekbirli ve kahrolsunlu salona giriş ve çıkışları. Hakimin Nureddin abiye sert bir şekilde bağırmasına avukatın "müvekkilimi baskı altına alıyorsunuz" sözüne avukatın da aynı celalden nasiplendiğini.

Salona gecede asılan resimlerdeki şahsiyetlerle alakalı diğer sanıkların "biz yanlızça Fethi Şikaki yi tanıyoruz o da yeni bir suikasta kurban gitmesinde ötürü" demeleri üzerine, Nureddin abinin konuşması ve genç bir avukatın mahkemeyi tenzih ederek, medyaya atıfda bulunup salondaki İslamcı sanıklara dönüp “evet, medya birinci güçtür mahkemeyi etkisi altında bırakmasını anladık ama size ne oluyor? Bu adamlar kimdir, bu adamlar Filistin davasının kutsal taşıyıcıları ve önderleridir. Medya evet birinci güçmüş” sözleri halen aklımda (eksik ve eklemeler varsada mana bu idi) hem mahkeme he medya hemde bizlere ders vermişti.

Israrla uslanmaz tavrının bedelini on yıla yakın bir tutuklukla geçirdikten sonra çıkmıştı ve Ankara'da bir eyleme gelmişti konusu ne idi anımsamıyorum.

Akabinde de bir dostun evinde sabahlamıştık Irak mevzunu tartışmıştık. Ben o gün onu termilane bırakmıştım ve demiştim ki "abi bak artık git az dinlen. ağır abi ol, meydanları bırak, bak göreceksin sen bu mahkumluktan epey (yanlış anlaşılmasın amiyane tabirle) rant edersin, yakın zamanda işler değişir ve sen önemli bir gazetede bu davadan ötürü ayrımcılık gözetilip köşe alabilrsin, ama az kendini kenara çek" demiştim.

Fatih’te beni sandalyede yatırdığı bir odalı ofise çağırdı ve bana benim dediklerimin tersinde davranarak "direnişe yardım etmemiz gerek, şuan çok yanlızlar, yardım et" teklifinde bulundu. Velfecr hayata geçmişti.

Sıkıntılar her sıkıntısında benden abi bırak sözleri ve bir bayram arefesinde gece yarısı telefonda kızının bayramlık teklifi üzerine duygulanmış halde beni araması ve benimle dertleşmesi İstanbul'dan kıymetli bir abiyi gece 02 gibi rahatsız etmem falan falan…

Nureddin abi bir çok şeydir ama makam rütbe peşinde asla değildir.

Hata yapabilir, doğruyu ıskalayabilir ama asla direnişe ihanet etmez.

Eksiklikleri çoktur, zayıflığı var ama adam satmaz adildir sözü saklamaz.

Bence yaşam şifremiz adalet olunca, olaylara yaklaşımda mihenk taşımız batının aldığı pozisyon olmamalıdır. Bunu tecrübelerle gördük.

Aslında bu yorumu bile yazmayacaktım. Daha önceden bir veda yazım var idi bunu da buradan istihram ediyorum bu kokuşmuş menfaatçi yalancılarla aynı dünyadan göçmek istiyorum sanalda olsa nureddin abi…