Eğilmeyeceksin....

Kalemimle yeniden merhabalar, selamlar. Uzun bir aradan sonra yeniden umuda adım adım yaklaştırana hamd olsun. Kendimce yoğunluktan, kimilerince nerdesin, kimlerce bulunduğum alemin sorgulanmasından sonra yeniden merhaba.

Yoldadır aslında herşey. Doğan, büyüyün ve ölen her ne zerrecik varsa. Yoldadır alem. Devamiyetinin sonunu bildikçe yoldadır hayat. Tırmanış, yokoluş, düşüş ve doğuş. Tam da burada anlaşılması gerekir aslında "ER" anlaşılması gereken.

Anlamsızlaştıkça anlam bulan duygular vardır, insan gibi insan olanda. Kutbi kaidedir ve değişmez ana vicdanı gibi yasadır "EĞİLMEYECEKSİN" basamağı.

Ve sıkıca sarmalar seni...

Suyunun ısındığının farkında olduğunu bile bile, kaynatanı tanıdıkça, zihninde tarananları anımsadıkça, "SEN" sonsuzluğunun sonunu sordukça O'na. O alır götürür seni usulca "YOK" olanların yoluna...

İmtihan abidleri birazcık sallasada beni, şimdi yeniden aranızdayım çok şükür. Aslıyla, özüyle, sözüyle yolda olanları özlemişim. Beraber olmayı, dertleşmeyi, ağlamayı, tebessümleriyle teneffüs etmeyi özlemişim. Özlemişim.

Özlemişim okudukça okunanları.

Nedense seviyorum Kur'an dan kalan bir usul gibi; her cümlesi ayrı bir yük yükleyen, her hitabeti yeni heyecanlar hey heyleten ayetler gibi yazmayı. Kaçırma bir noktasını bile. Çünkü sende bilmelisin ki Besmelenin ilk harfndeki noktanın içinde "ZER".

Devam ediyoruz yolumuza. Ümmetle hergün bir adım daha koklaşarak. Uzatıyoruz ellerimizi semanın sahibine. Sahipsizlerin sahibine zapt ettiriyoruz kendimizi. Tutsun diye zaptımızı... Çünkü O Hakimler Hakimi, Mazlumun Sesi, Kimsesizlerin Kimlği. O Alemlerin Rabbi. Zabtımızı tutsun, bizi kendince kabz etsin diye...

Yürüyoruz ve üşüyoruz... Biliyoruz ki üşüdükçe üşüşülmekten muaf tutuluyoruz.

Koruyansın Allahım. Korudukça gönlümüzü Sana ve birbirimize kök haline getirensin. İbrahim'i ateşleri anımsatan, Musa ile yollar açan, Yunus'ça sorgulatan, Muhammed'ce (sav) haykırtansın.

Sesimiz, sedamız, sevgimiz, serzenişimiz Senin Adına. Sesimizi seslendir Sesinle. Sesimizle dirilt bir kere daha ses diyenleri.

İhvan; sözünlede, özünlede, cüssenlede haksızlık karşısında eğilmeyeceksin. Haklısın haykıracaksın. Hayr murad ederek dileyeceksin. Eğilmeyeceksin. Haksızlık karşısında eğildikçe şerefinide kaybedenlerden değilsin. Sana denen ne ise denemedesin ve sende denenlerdensin. Eğilmeyeceksin.

Orta yolun ferdisin denge sensin. Eğilmeyeceksin.